Na gigancie. Policyjne porady dla rodziców

Ucieczki z domów, zagrożenia, jakie czyhają na dziecko lub nastolatka pozbawionego opieki, to częste tematy rozmów, jakie z uczniami szkół podstawowych i średnich prowadzą policjanci. Funkcjonariusze informują nieletnich, z jakimi konsekwencjami wiąże się naruszenie przez nich prawa. Przed sądem rodzinnym i nieletnich można stanąć za wagary, palenie papierosów, ucieczki z domu.

Powody ucieczek to m.in. kłopoty w szkole. Młodzież po otrzymaniu świadectw na zakończenie roku, w obawie przed karą za wyniki w nauce, podejmuje decyzję o ucieczce. Również brawura i chęć popisania się przed kolegami, że "mogę wszystko", to kolejny powód wyjazdów czy ucieczek. Kłopoty rodzinne i zawody miłosne, jak również forma protestu, to problemy z jakimi zmagają się rodzice uciekinierów.

Przebywanie "na gigancie" w miesiącach letnich daje większe możliwości znalezienia noclegu i pożywienia - łupem uciekinierów padają warzywa i owoce z ogródków działkowych. Podczas wakacji znacznie łatwiej nawiązuje się też kontakty z rówieśnikami, łatwiej ukrywa się przed organami ścigania i szybciej znajduje osoby, które można okraść. W te sposób zaczynają się problemy młodych ludzi z prawem.

Dlatego ważne jest, aby rodzice rozmawiali ze swoimi pociechami i przestrzegali przed niebezpieczeństwami, jakie czyhają na nie, kiedy będą pozbawione opieki dorosłych. Rodzice powinni pamiętać, że rozmawiamy, aby pomóc, a nie karać dzieci za ucieczki. Tak samo jest w przypadku kontaktu z Policją po ucieczce. Rozmowa ma na celu ustalenie przyczyny i rozwiązania problemów dziecka oraz jego rodziny.

Co robić, gdy Twoje dziecko uciekło z domu:

- natychmiast zgłoś zaginięcie Policji - zabierz ze sobą zdjęcie zaginionego dziecka. Jeśli to jedyne zdjęcie jakie posiadasz nie zostawiaj go w komendzie. Wcześniej idź do najbliższego fotografa. On zrobi reprodukcje (także z dokumentów, bez konieczności ich niszczenia). Przypomnij sobie, jak Twoje dziecko było ubrane, czy ma jakieś znaki szczególne, które go wyróżniają wśród innych,

- sprawdź, czy w pokoju Twojego dziecka jest coś, co mogłoby dać Ci informacje o motywach jego ucieczki lub o miejscu jego pobytu - możesz sprawdzić ostatnio odwiedzane przez Twoje dziecko strony internetowe, pocztę elektroniczną. Może to da Ci jakąś wskazówkę w poszukiwaniach,

- przygotuj listę kolegów i koleżanek swojego dziecka, postaraj się ustalić ich adresy lub numer telefonów,

- ustal miejsca, gdzie najczęściej Twoje dziecko spędza wolny czas.

Jeśli dziecko wróci do domu poinformuj o tym najbliższą jednostkę Policji i odwołaj zaginięcie.

Pamiętaj, że powrót Twojego dziecka do domu to bardzo ważny moment. To, w jaki sposób przyjmiesz uciekiniera, będzie miało wpływ na to, czy nie będzie chciał uciec ponownie.

Większość zaginionych odnajduje się w ciągu pierwszych 14 dni po zaginięciu. 95 proc. dzieci w ciągu pierwszych 7 dni z powrotem trafia do swoich domów.

Pamiętaj, aby Twoje dziecko wiedziało, że zawsze może na Ciebie liczyć. Nawet jak coś "nabroi" to powinno wiedzieć, że może Tobie o wszystkim powiedzieć. Tym bardziej, jeśli spotka go jakaś krzywda. Zachęcamy do rozmów z naszymi pociechami. Powinniśmy wiedzieć, "co u nich słychać".