Edyta Mężyk: Dobrze jest dawać siebie innym

Zastanawiasz się czy wolontariat to coś dla Ciebie? Nie dowiesz się tego, jeśli nie spróbujesz. Prekonana jest o tym Edyta Mężyk - liderka Klubu Wolontariusza „Pomagamy” Wodzisławskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

Wodzisławianka została uhonorowana tytułem „Wolontariusza roku 2022 Subregionu Zachodniego Województwa Śląskiego”. Wolontariuszka uczestnicząc w konkursie dla członków Klubu Ambasadorów projektu „UTW - Seniorzy w akcji” Towarzystwa Inicjatyw Twórczych „ę”, uzyskała mikrogrant, w ramach którego zorganizowała działania międzypokoleniowe. Udział we wspomnianych działaniach brały wolontariuszki Klubu Wolontariusza „Pomagamy” z WUTW, dzieci z Wodzisławskiej Placówki Wsparcia Dziennego „Dziupla” oraz dzieci z Ukrainy. Z okazji święta „Dzień Ziemi” Edyta Mężyk zorganizowała akcję sprzątania świata lokalnie na terenie Rodzinnego Parku Rozrywki "Trzy Wzgórza". Ponadto podczas Europejskiego Dnia Solidarności Międzypokoleniowej integrowała dwa pokolenia poprzez zawody sportowe na wesoło, konkursy oraz warsztaty kulinarne.

Wywiad z wolontariuszką

Centrum Aktywności Społecznej: Dla wszystkich doba trwa 24h, ale wydaje się, że dla Ciebie trwa jakby dłużej. Zajmujesz się działalnością Klubu Wolontariusza „Pomagamy” WUTW. Czy możesz nam opowiedzieć jak u Ciebie rozpoczęła się przygoda z wolontariatem? Skąd ten pomysł, by zostać wolontariuszem?

Edyta Mężyk: Od kiedy pamiętam, zawsze chętnie udzielałam się społecznie i brałam udział w różnych organizowanych działaniach. Ale tak na poważnie przygoda z wolontariatem rozpoczęła się w roku 2016, kiedy nasz Uniwersytet Trzeciego Wieku, jako jeden z dziesięciu z całej Polski zakwalifikował się do 4 edycji projektu „UTW dla społeczności”, organizowanego przez Towarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę”. Wówczas wraz z dwiema koleżankami z WUTW – Krysią i Mirą jeździłyśmy na szkolenia do Warszawy, na których uczyłyśmy się jak tworzyć zespół osób chętnych do działań społecznych, czy jak diagnozować potrzeby lokalnej społeczności. Później utworzyłyśmy na naszym uniwersytecie Klub Wolontariusza „Pomagamy”, którego zostałam liderką i jestem nią do chwili obecnej. Realizowałyśmy przez kilka miesięcy opracowany przez nas bardzo ciekawy projekt międzypokoleniowy - „Gotowanie z babcią”, w którym brały udział słuchaczki z WUTW i dzieci ze świetlicy środowiskowej „Dziupla” w Jedłowniku. Organizowałyśmy również spotkania z seniorami z DPS w Gorzycach i z Domu Seniora „Maja” na Wilchwach. A potem to już coraz bardziej poszerzały się te nasze działania wolontariackie: współpraca ze żłobkiem, wodzisławskimi przedszkolami i świetlicami środowiskowymi na Wilchwach i Jedłowniku, współpraca z Fundacją „Medhouse”. To wiązało się z systematycznymi spotkaniami z dziećmi w szpitalu na oddziale pediatrycznym w Rydułtowach, współpraca z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie, coroczne kwestowanie na rzecz WOŚP i wiele innych działań.

CAS: Każdy kto zetknie się z wolontariatem powtarza, że wolontariat wciąga. Potwierdzasz tę tezę?

E.M: Zdecydowanie tak. Kiedy widzi się zadowolenie na twarzach osób, którym się pomaga lub ich zaangażowanie w prowadzone działania, naprawdę czuje się ogromną satysfakcję. Czuje się że to ma sens, że jesteśmy potrzebni, a to z kolei jest korzyść dla każdego wolontariusza, bo pozwala zmieniać jakość dotychczasowego życia, rozwijać swoje kompetencje, a czasem realizować swoje pasje, marzenia i oderwać się od własnych problemów.

CAS: Jaka jest recepta na sprawnie działający wolontariat?

E.M: Trzeba po prostu kochać ludzi, szanować drugiego człowieka i z optymizmem podchodzić do życia. Widzieć dobro i mieć nadzieję, że zauważone zło z czasem, być może z naszą pomocą, zamieni się w dobro. Trzeba mieć otwarte serce i być wewnętrznie przekonanym, że nasze działanie ma sens, bo zmienia kogoś oraz jego otoczenia. Tym optymizmem zarażać inne osoby.

CAS: Czy podczas Twojej działalności wolontariackiej zdarzyła się sytuacja, która najbardziej zapadła Ci w pamięci i utwierdziła w przekonaniu, że jesteś odpowiednią osobą na odpowiednim miejscu?

E.M: Oczywiście, że tak. Były to spotkania z dziećmi w szpitalu w Rydułtowach. Widziało się to cierpienie i znudzenie na ich buziach i ogromną zmianę na koniec spotkania, kiedy ich twarze promieniały i integrowały się z innymi dziećmi. Czasem do tej oddziałowej świetlicy na wspólną zabawę czy różne zajęcia przychodziły dzieci z podłączonym wenflonem i mimo, że miały ograniczone ruchy, chętnie brały udział w zabawie. Niestety, czas pandemii zakończył te spotkania, a obecnie zlikwidowany jest oddział pediatrii w Rydułtowach. Bycie wolontariuszką i czerpanie z tego radości to też spotkania i wspólne działania z moimi kochanymi koleżankami z Klubu Wolontariusza „Pomagamy”. Obecnie jest nas 28 osób, które z tak wielkim zaangażowaniem i odpowiedzialnością podejmują się różnych działań. Na każdym spotkaniu utwierdzają mnie w przekonaniu, że to co robimy ma sens. I oby nam tylko zdrowie dopisywało i zawsze chciało się nam chcieć. Wtedy będziemy zmieniać świat na lepszy!

CAS: Dziękujemy za rozmowę i życzymy mnóstwo siły i energii do dalszego działania.

Chcesz zostać wolontariuszem?

Odwiedź Centrum Koordynacji Wolontariatu, które znajduje się w Centrum Aktywności Społecznej w Wodzisławiu Śląskim (ul. Styczyńskiego 2) [LINK].

Przed podjęciem aktywności wolontariackiej, zastanów się, co chcesz robić jako wolontariusz. W czym możesz być pomocny? Jakie są Twoje oczekiwania? Niezależnie od tego w jakim wieku jesteś oraz jakie posiadasz wykształcenie czy poglądy, zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie czekał na Twoją pomoc.

Ważne

Jeśli jesteś osobą niepełnoletnią, musisz uzyskać pisemną zgodę rodziców lub opiekunów prawnych na podjęcie takiej działalności. Jeśli jesteś osobą niepełnosprawną, na emeryturze lub pracujesz zawodowo – Ciebie również potrzebujemy.